20 Years Later
เป้าหมายของการดินทางวันนี้มาจบที่ภูชี้ฟ้า ถนนวันนี้ก็เป็นอย่างที่ถนนควรจะเป็น อากาศเย็นสบายแบบไม่ต้องเปิดแอร์มาตลอดทาง ยิ่งตอนขึ้นเขามายิ่งเย็น ได้ไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกบนภูชี้ฟ้า และจะไปรอพระอาทิตย์อีกครั้งพรุ่งนี้ตอนเช้า เคยมาภูชี้ฟ้าเมื่อ 20 ปีที่แล้ว สมัยที่ยังอยู่เกษตรฯ บรรยากาศผิดกันลิบลับ ได้นอนพักบ้านเจ้าหน้าที่สร้างทาง กินไข่เจียวกับเม่นย่างที่ชาวบ้านหามาได้ โทรศัพท์มีเจ้าเดียวที่มาถึงคือกสท.800 มาวันนี้ทางขี้นกลายเป็นแหล่งของฝาก มีร้านเสื้อเต็มไปหมด ร้านอาหารมีให้เลือกมากมาย แถมมี 3G
ทางเลี้ยงควาย
เส้นทางวันที่สองกะว่าจะเลาะทางแม่น้ำโขงมา จะไม่วนกลับไปทางเลย ซึ่งก็เป็นความคิดที่ดี แต่เส้นทางที่ไปมันมีหลายทางทั้งที่ไปง่ายและไปยากกกก เส้นทางนี้นักท่องเที่ยวไม่ค่อยจะใช้กัน เลยมีแต่คนท้องที่และรถบรรทุกที่ตักทรายจากแม่น้ำโขง ถนนลาดยางบางช่วงก็ไม่เหลือยางแล้ว เนื่องจากไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยงผ่านทางนี้เลยหาอะไรทานยาก แถมปั๊มน้ำมันก็ไม่คอยจะมี ดีที่เตรียมถังสำรองมาให้อุ่นใจ แต่สุดท้ายก็ไม่ต้องใช่ ได้ผ่านหมู่บ้านที่เคยได้ยินแต่ในข่าว เช่นบ้านร่มเกล้า อ.ชาติตระการ ยังงงว่าภูเขาหัวโล้นขนาดนั้นจะรบกันยังไง ช่วง hilight เป็นช่วงเย็นที่จะใช้ถนนทางหลวงหมายเลข 1243 จากบ่อเบี้ยเข้ามาน่าน ตชด.ปากทางบอกว่าถนนจะเป็นลูกรังประมาณ 10กม. ก็ดูรถเราแล้วก็บอกว่า crv ไปได้ ช่วงแรกยังเป็นคอนกรีตมีขี้ควายตลอดทาง แต่พอเข้าเขตน่านก็กลายเป็นถนนหินลัดมากลางป่า 15กม.กว่าๆ มืดก็มืด แถมมีเราคันเดียว เจอแคมป์สร้างที่ทำการอุทยาน เจ้าหน้าที่ยังบอกว่าไปได้ พ้นมาแล้วถึงถนนดีแต่ไม่มีหมู่บ้านหรือรถเลย สุดท้ายมาถึงน่านเอา 3 ทุ่มได้ ว่าไปแล้วตั้งแต่เชียงคานจนพ้นทางวิบาก ทล. 1243 เจอรถวิ่งอยู่บนถนนไม่ถึง 30 คันได้ แต่วันนี้ที่หมายภูชี้ฟ้าคงเจอคนล้นภูแน่ – Posted using BlogPress from my iPad 2 Location:Thanon Sumon Thewarat,Mueang Nan,Thailand
