20 Years Later
เป้าหมายของการดินทางวันนี้มาจบที่ภูชี้ฟ้า ถนนวันนี้ก็เป็นอย่างที่ถนนควรจะเป็น อากาศเย็นสบายแบบไม่ต้องเปิดแอร์มาตลอดทาง ยิ่งตอนขึ้นเขามายิ่งเย็น ได้ไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกบนภูชี้ฟ้า และจะไปรอพระอาทิตย์อีกครั้งพรุ่งนี้ตอนเช้า เคยมาภูชี้ฟ้าเมื่อ 20 ปีที่แล้ว สมัยที่ยังอยู่เกษตรฯ บรรยากาศผิดกันลิบลับ ได้นอนพักบ้านเจ้าหน้าที่สร้างทาง กินไข่เจียวกับเม่นย่างที่ชาวบ้านหามาได้ โทรศัพท์มีเจ้าเดียวที่มาถึงคือกสท.800 มาวันนี้ทางขี้นกลายเป็นแหล่งของฝาก มีร้านเสื้อเต็มไปหมด ร้านอาหารมีให้เลือกมากมาย แถมมี 3G
ทางเลี้ยงควาย
เส้นทางวันที่สองกะว่าจะเลาะทางแม่น้ำโขงมา จะไม่วนกลับไปทางเลย ซึ่งก็เป็นความคิดที่ดี แต่เส้นทางที่ไปมันมีหลายทางทั้งที่ไปง่ายและไปยากกกก เส้นทางนี้นักท่องเที่ยวไม่ค่อยจะใช้กัน เลยมีแต่คนท้องที่และรถบรรทุกที่ตักทรายจากแม่น้ำโขง ถนนลาดยางบางช่วงก็ไม่เหลือยางแล้ว เนื่องจากไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยงผ่านทางนี้เลยหาอะไรทานยาก แถมปั๊มน้ำมันก็ไม่คอยจะมี ดีที่เตรียมถังสำรองมาให้อุ่นใจ แต่สุดท้ายก็ไม่ต้องใช่ ได้ผ่านหมู่บ้านที่เคยได้ยินแต่ในข่าว เช่นบ้านร่มเกล้า อ.ชาติตระการ ยังงงว่าภูเขาหัวโล้นขนาดนั้นจะรบกันยังไง ช่วง hilight เป็นช่วงเย็นที่จะใช้ถนนทางหลวงหมายเลข 1243 จากบ่อเบี้ยเข้ามาน่าน ตชด.ปากทางบอกว่าถนนจะเป็นลูกรังประมาณ 10กม. ก็ดูรถเราแล้วก็บอกว่า crv ไปได้ ช่วงแรกยังเป็นคอนกรีตมีขี้ควายตลอดทาง แต่พอเข้าเขตน่านก็กลายเป็นถนนหินลัดมากลางป่า 15กม.กว่าๆ มืดก็มืด แถมมีเราคันเดียว เจอแคมป์สร้างที่ทำการอุทยาน เจ้าหน้าที่ยังบอกว่าไปได้ พ้นมาแล้วถึงถนนดีแต่ไม่มีหมู่บ้านหรือรถเลย สุดท้ายมาถึงน่านเอา 3 ทุ่มได้ ว่าไปแล้วตั้งแต่เชียงคานจนพ้นทางวิบาก ทล. 1243 เจอรถวิ่งอยู่บนถนนไม่ถึง 30 คันได้ แต่วันนี้ที่หมายภูชี้ฟ้าคงเจอคนล้นภูแน่ – Posted using BlogPress from my iPad 2 Location:Thanon Sumon Thewarat,Mueang Nan,Thailand
เชียงคาน
เชียงคาน เมืองเล็กๆ ที่ยังน่ารักอยู่ มีร้านโพสการ์ดไม่เยอะ ร้านติสแตกนิดหน่อย แต่ไม่รู้อนาคตจะกลายเป็นเมืองตัดแต่งพันธุกรรมเหมือนปายไปหรือเปล่า – Posted using BlogPress from my iPad 2 Location:Chai Khong,Chiang Khan,Thailand
New Year Trip
พึ่งจะเริ่มวางทริปปลายปีเอาสัปดาห์รองสุดท้าย คอยดูซิว่าจะออกมาเป็นยังไง – Posted using BlogPress from my iPad 2
There is a Good News Among Flood
วันนี้เข้ามาดูช่างขัดพื้นหินที่บ้านที่เสียหายจนด้านและก็ด่างหมด เจอพี่ข้างบ้านเข้ามาทำความสะอาดบ้านเหมือนกันเลยได้รู้ว่าพี่เค้าเอาเจ้าวูวูกระต่ายพเนจรกลับบ้านต่างจังหวัดไปด้วย นับว่าเป็นข่าวที่ดีที่สุดในรอบ 2 เดือนตั้งแต่ต้องหนีน้ำออกมาแล้วหาเจ้าวูวูไม่เจอ กระต่ายตัวนี้ไม่รู้ว่าเป็นของใครเหมือนกัน แต่มาวิ่งอยู่ละแวกบ้านเป็นปีแล้ว หลังๆ ก็มาติดอยู่กับเด็กๆ ที่บ้านจนแทบจะมานอนอยู่ที่นี่ แต่ในวันที่เก็บของออกมาหาเจ้าวูวูไม่เจอ จนคิดว่ามันคงไปอยู่ดาวกระต่ายกับทองก้าซะแล้ว
Big Cleaning
เข้าไปทำความสะอาดบ้านเป็นครั้งที่ 4 แล้ว แต่ละครั้งก็เจอเพื่อบ้านกลับเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ บ้างก็แค่เข้ามาทำความสะอาด รื้อของที่เสียหายทิ้ง แล้วก็กลับออกไป บ้างก็กลับเข้ามาอยู่แล้ว เดิมสมัยที่แต่งบ้านก่อนเข้ามาอยู่ เพื่อนบ้านก็มักจะถามว่าจะย้ายเข้ามาเมื่อใหร่ แต่ตอนนี้ทักกันว่าเสียหายแค่ไหน และจะกลับมาอยู่เมื่อไหร่แทน ความที่น้ำท่วมครั้งนี้นานมาก ที่บ้านก็แช่อยู่ไม่ต่ำกว่า 1 เดือน ทำให้ครอบครับที่หนีออกไปต้องหาที่อยู่กึ่งๆ จะถาวรไม่ต่ำกว่า 1 เดือนเช่นกัน อีกทั้งยังไม่มีใครให้ความมั่นใจว่าถ้าปีหน้าน้ำมาแบบนี้อีก ทางการจะให้ความมั่นใจได้อย่างไรว่าจะไม่เป็นแบบนี้ ทำให้บางคนบอกว่าจะไปอยู่คอนโดแบบถาวร แล้วจะกลับมาที่บ้านนี้ช่วงเสาร์-อาทิตย์แทน ต่อไปโครงการบ้านเดี่ยวแถบรังสิต-ลำลูกกาอยู่ในสภากลืนไม่เข้าคายไม่ออก บางโครงการยังไม่ทันสร้างบ้านเลย แค่บ้านตัวอย่างก็จมไปเรียบร้อย ใครจะกล้าซื้อ? ส่วนคนที่ซื้อไปแล่ว ใครจะยืนยันได้ว่าจะไม่ท่วมอีก??? – Posted using BlogPress from my iPad 2 Location:Soi Ruam Siri Mit,Bangkok,Thailand
Oh! My House
หนึ่งเดือนที่หนีน้ำออกจากบ้านมา คอยตามข่าวอยู่เรื่อยๆ ว่าน้ำท่วมไปถึงไหนแล้ว และตอนหลังได้ลดลงไปขนาดไหน พอที่จะได้เข้าไปดูสภาพได้เมื่อไหร่ จนสัปดาห์ที่ผ่านมาหลังจากอ่านเฟสบุคของหมู่บ้านแล้ว คิดว่าศุกร์นี้น่าจะพอเข้าไปได้ไม่ยากมากแล้ว เลยหาข้อมูลเตรียมตัวให้พร้อม เริ่มจากเช้าขับรถไปถึงฟิวเจอร์ปาร์ค ตอนแรกว่าจะไปด้วยรถตู้ แต่ดูเหมือนว่าจากโทลเวย์ทำทางเข้าไปได้ถึงตัวฟิวเจอร์ปาร์คได้เลย ก็จริงอย่างที่ว่ารถไปได้ถึงจริงๆ สภาพฟิวเจอร์ปาร์คตอนนี้เหมือนตลาดชุมชนตามต่างจังหวัด เป็นจุดต่อรถต่อเรือไปยังคลองต่างๆ ของลำลูกกา ถนนเป็นหินคลุกเสริมจากถนนเดิมที่อยู่ใต้น้ำ ข้างถนนมีสินค้าอาหารขาย สำหรับซื้อกลับไปยังบ้านที่น้ำยังท่วมอยู่ จากนั้นก็นั่งรถสองแถวแบบลมโชยไปยังคลองสอง ถนนรังสิต-นครนายก ที่ตอนนี้วิ่งได้อยู่ข้างเดียว อีกข้างยังน้ำลึกอยู่มาก มาลงที่สะพานข้ามคลอง 2 เพื่อมาหารถต่อไปที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน โชคดีตรงจุดนี้มีรถกระบะใจดีให้นั่งมาลงที่ตลาดนานาเจริญ เลยได้ชมบรรยากาศน้ำที่ลดลงมาแล้วจนถึงตลาด ซึ่งตลาดนี้น้ำไม่เคยท่วมเลย ทางเจ๊ฮวยเจ้าของตลาด “เอาอยู่” จริงๆ ซึ่งได้ตลาดนี้เป็นจุดให้ชาวบ้านแถวนี้ได้อาศัยซื้อของกินของใช้มาตลอด 1 เดือนที่น้ำท่วมมานี้ ที่ตลาดนี้ก็เตรียมชุดกันน้ำที่หามา แล้วก็นั่งรถกระบะบริการ (ไม่ฟรี) ราคา 20 บาทต่อคนมาลงที่หน้าหมู่บ้าน ตรงนี้รู้สึกถึงความยากลำบากเพราะน้ำเริ่มลึกขึ้นเรื่อยๆ จนหน้าหมู่บ้านน้ำประมาณ 80 ซม. จากที่เคยลึกเกือบ 150 ซม. ตรงนี้ต้องเดินเข้าไปอีก 500 เมตรเพราะพอพ้นไปถนนดันตื้นขึ้นจนเรือผ่านไม่ได้ แต่พ้นไปแล้วกลับไปลึกเหมือนเดิม สุดท้ายได้เข้าบ้านก็เกือบ 2 ชั่วโมงนับแต่ออกจากฟิวเจอร์ [...]
Oh My House–I miss you
เช้านี้เป็นวันครบรอบ 1 เดือนกับ 4 วันที่ต้องหนีน้ำออกมา กลายเป็นผู้ประสพภัยซ้ำซ้อน ตามจาก Facebook ของหมู่บ้านว่าน้ำลดพอที่จะลุยเข้าไปไหวแล้ว คงได้แต่ดูความเสียหายว่ามีอะไรที่ต้องทิ้งบ้าง และส่วนไหนที่ต้องทำความสะอาดกันอย่างขนานใหญ่ แต่ส่วนที่จะป้องกันในปีต่อๆ ไปนั้นยังคิดไม่ออกเลย แล้วเจอกัน…บ้านที่รัก
Flood Advanture
การที่น้ำท่วมทำให้จะเดินทางไปไหนต้องวางแผนให้ดี แค่วันก่อนลองออกไปซื้อของที่อตก. ในสภาวะทีน้ำล้อมคอนโดอยู่อย่างนี้ เดิมก็แค่ขับรถไป 10 นาทีก็ถึง แต่นี่รถก็ใช้ไม่ได้ต้องเดินหรือไม่ก็โบกรถไปจากการเดินทาง 10 นาทีก็กลายเป็น 2 ชั่วโมง แถมไปอตก.ตรงๆ ไม่ไดด้วยเพราะกลางถ.พหลโยธินน้ำเกินหัวเข่าขึ้นมาอีก สุดท้ายก็ต้องไป Big C ก่อนแล้วนั่ง BTS มาต่อ MRT ไปอตก.อีกที แต่ขากลับใช้วิธีเดินไปที่แยกปากซ.18 แล้วคอยโบกรถกลับเข้าไป ยากไม่เบา แต่ถ้าน้ำยังสูงขึ้นเรื่อยๆ ต่อไปก็ไม่ต้องคิดออกไปแล้วละ ชุดเตรียมลุย แต่นี่เป็นของวันก่อน โครงการฯ เตรียมป้องกันน้ำที่ยังสูงขึ้นเรื่อยๆ ยังไม่รู้ว่าจะสูงที่สุดที่เท่าไหร่ น้ำลึกขึ้นเรื่อยๆ แถมไม่มีรถที่จะไปทางปากซอยอีก สังเกตสีของน้ำ กึ๋ยยย เลื่อนล้อต่อภาษี ตอนนี้คงรับต่อภาษีเรือแบบ sail through ได้ด้วย บรรยากาศที่ BTS หมอชิตที่มีสะพานให้คนเดินได้ แยกทางไปถ.กำแพงเพชร เป็นเหมือนท่ารถบริการของหน่วยงานต่างๆ น้ำลึกประมาณหัวเข่ากว่าๆ
